W SCRUMie rola Product Ownera (PO) jest kosmicznie istotna, z obserwacji nie tylko moich widać, że jeżeli PO nie poświęca się dla dobra sprintu, nie odpowiada na prośby developerów, jest trudno dostępny to tylko utrudnia. Zespół traci motywację, a zyskuje zniechęcenie i rozgoryczenie. Przykro jeżeli to właśnie PO jest najsłabszym ogniwem. Mega ciekawi mnie jak można wywołać uśmiech na twarzy PO . W moim zaobserwowanym przypadku jaki mam przyjemność podziwiać każdego dnia chyba najefektowniejszym sposobem byłoby zabranie PO na piwko.

Gdzieś, kiedyś wpadł mi fajny tekst, gdzie głównym problem była odpowiedź na pytanie: „Czy jeden gość może być równocześnie Product Ownerem i Scrum Masterem? Odpowiedź była przeurocza: Czy ta sama osoba może być Twoją matką i ojcem równocześnie? i dalej: otóż emocjonalnie tak może być, ale bądźmy poważni i rozpatrujmy to pod kątem biologicznej reprodukcji i okazuje się że NIE może być ta sama osoba równocześnie matką i ojcem, stąd odpowiedź na pytanie czy PO może być Scrum Masterem jest oczywista NIE

Właściciel produktu jest ojcem dla zespołu scrumowego: Zawsze chce przeforsować swoje dzieci, wymaga coraz więcej. (zespół powinien to wiedzieć i nigdy nie pozwalać PO na zbyt wiele).

Z drugiej strony, Scrum Master jest matką dla zespołu. Chroni swoje dzieci od złych PO, kierowników… Tworzy sieć bezpieczeństwa zespołu.
Nie można pozwolić Product Ownerowi na być tym Bad Daddy

Źródło obrazka 

Kolejna, o której chce wspomnieć to prezentacja: „Niebezpiecznik.pl – Hackerzy i Miliony” – zdecydowanie błyskotliwa. Takie przemyślenie nasuwa mi się po wysłuchaniu tego wystąpienia: że właściwie kogo to obchodzi że ktoś się fatyguje zgłosić awarię, błąd, usterkę? Zfrustrowany użytkownik z poczuciem że spełnia swój obywatelski obowiązek i zgłasza błąd w oprogramowaniu, jest mówiąc najprościej zlewany. Nie było to tematem przewodnim rzecz jasna, ale niesmak takiej refleksji pozostaje, szczególnie jeżeli pracując nad oprogramowaniem, czy to do zakupu biletu w automacie czy backupu na serwerze, czy portalu filmowego – nieważne ale powinno się mieć na uwadze komfort użytkownika i jego bezpieczeństwo, i stworzyć choiażby złudzenie, że nie traktuje się go jak potencjalnego idiotę.


Jeszcze chcę wspomnieć o prezentacji: „Crowdsourcing testowania oprogramowania, czyli testowanie 2.0″ – wystąpienie bardzo merytoryczne, bez zaskakujących zwrotów akcji ale najciekawsze było jedno stwierdzenie: „Pomysł nie jest NIC wart” Wydawać by się mogło, że pomysł, dobry pomysł jest wart miliony dolarów – bo czy gdyby było inaczej czy praktycznie każdy korzystałby z facebooka? Jeżeli trzymam pomysł w głowie – a niech dojrzeje to może wtedy nie ma wartości, ale wystarczy go przedstawić odpowiednim osobom – sprzedać go i wtedy wartość ma. Dziwne bo idealnie przełożyło się to na wartości materialne, jeżeli coś realnie zostanie zrealizowane ze sprzedanego przez Ciebie pomysłu to dopiero wtedy okazuje się że pomysł był coś wart. Testuj.pl wydaje się być ciekawym miejscem w polskim internecie dlatego warto się zarejestrować i śledzić rozwój.

A jako jedno wielkie podsumowanie po całym Krakspocie przypomniały mi się reklamy Zelmera. Czyli zakładam z góry że odbiorca mojego produktu to skończony idiota, człowiek leniwy bez kreatywnej wyobraźni. Wtedy wiem że ten nieobliczalny potencjalny użytkownik może naprawdę wszystko i postawię się na jego miejscu to możliwe że uda mi się wypuścić na rynek produkt ciut bardziej zbliżony do niezawodnego od tego gdzie zatwierdzono szablon usera – inteligentnej, rozumnej i kreatywnej osoby

http://krakspot.pl/

Agile zaskakuje takimi aspektami jak: bliska wspólpraca w zespole (programiści, architekci, testerzy, osoby ‘biznesowe’), regularne pojawianie się nowych funkcjonalności, bezpośredni sposób komunikacji, wycofanie specyfikacji wymagań w formie masy kartek, częsta zmiana wymagań, ale z umiarem który określa niezmienny budżet.

Elementy, które są szczególnie kontrowersyjne dla tradycjonalisty to: częsta – bezpośrednia komunikacja i częste nowe funkcjonalności, które chwieją mozolnie opracowaną specyfikacją i właściwie podkreślają jej zbędność.

Patrząc z innej strony można się zastanawiać, biorąc pod uwagę wszystkie wyżej wymieniane aspekty, jak wysoka będzie jakość końcowego produktu a co za tym idzie jakość stworzonego kodu. Mając na uwadzę poźniejszą rozbudowę – chaos nie bedzię tu wskazany. Przecież brakuje obszernej specyfikacji – programista wobec tego zakodzi tylko funkcjonalności po najmniejszej lini oporu. Do tego – regularnie pojawiają się nowe fukcjonalności – i tak programista pochodzący z tradycyjnych metodyk zupełnie traci głowę. Dlatego warto nabywać doświadczenie – NIE TYLKO programistyczne ale i testerskie w projektach w metodydze AGILE.

Zazwyczaj iteracje trwają od tygodnia do czterech a w tym ciągła komunikacja i współpraca. Stąd nie można być zakompleksionym w sobie, ukrytym w formie „szarej myszki” bo coś w łańcuchu zostaje przerwane. Ogniwo komunikacji wydaje się być najbardziej znaczącym. Stąd w agile konieczne są ciągłe spotkania, cykliczne rozmowy, w których każdy ma prawo wypowiedzenia się na temat zrealizownych zadań i planów przyszłej pracy.


Tutaj można skupić się już na samym SCRUM: czyli opisie ram, których należy przestrzegać w procesie prowadzenia projektu. Mamy tu zdyscyplinowanych członków zespołów, gdzie wg założeń, nie powinniśmy mieć wyraźnej roli lidera – narzucania z góry zadań. Tutaj wszyscy są tak samo równi i tak samo niezbędni w całym procesie tworzenia.

Mistrz SCRUM

W SCRUM mamy dwie role: Mistrza SCRUM – trenera, który ogrania wszystkich członków zespołu i wskazuje poprawność ram jakie definiuje SCRUM. Druga rola to Właściciel produktu – czyli ktoś, kto reprezentuje biznes.

Sprint

Projekt SCRUM składa się z iteracji które nazywane są sprintami. Na starcie jest określona ilość fukcjonalności, które implementują programiście. Na finishu sprintu mamy zaimplementowane funkcjonalności i przetetsrwane. Na koniec prezentacja dla Właściciela Produktu.

W trakcie sprintu

Muszą być organizowane praktycznie codziennie spotkania zespołu, trwające do 15 minut, gdzie każdy omawia prace jakie wykonał wczoraj, czym zajmie się dzisiaj, jakie były/są blokady i problemy. W takim spotkaniu wskazana jest obecność zarówno Mistrza jak i Właściciela produktu.

Mistrz jest ponad wszystkim.

Mistrz SCRUM nie jest to rola znana pod nazwą Kierownika Projektu, Project Managera czy Team Lidera. Mistrz dlatego, że jest mistrzem nie bierze udziały w codziennym życiu zespołu, nie będzie przypisywał zadań, kierunek nadaje Właściciel Produktu. A Mistrz obmyśla jak zespół może uzyskać najwyższą efektowność.

Tester w SCRUM

Tester ma przypadki testowe i testuje. Blisko współpracuje z całym zespołem. Samodzielnie podejmuje decyzje co, gdzie, kiedy i jak przetestować. I właśnie tutaj – w SCRUM testowanie wzrasta do dużo większej rangi niż w innych metodykach. Bo właśnie w SCRUM tester nie jest tylko odbiorcą produktu, który zwraca wynikowe testy. On bierze znaczący udział w powstawaniu konkretnych funkcjonalności. Oby nie było to wypowiedziane na wyrost ale jest tu wyraźne wrażenie, że tester ma znaczący wpływ na prace programisty, wręcz wyręcza go z obmyślania działania, wyglądu pewnych funkcjonalności. Nie chodzi tu o to żeby programista stał się ‘narzędziem’ w rękach testera – broń boże. Przecież wszyscy w zespole są równi. Jest tu też ważna zależność – w żadnym wypadku programista nie może entuzjastycznie ogłosić, że jego funkcjonalność jest zakończona, jeżeli tester jej nie przetestował.

Rywalizacja

W SCRUM poradzono sobie z rywalizacją w prosty sposób – sprowadzono wszystkich do tego samego poziomu. Testerzy są od samego początku planowania projektu (a nie tylko testują końcowy finalny produkt). Tester i programista to role w SCRUM tak samo ważne.

Testy testera w SCRUM

• regresyjne – sprawdzenie jak mają się wcześniej zaimplementowane funkcjonalności. Tutaj ze względu na czasochłonność wskazana jest częściowa automatyzacja.
  -eksploatacyjne – tutaj bierze udział cały zespół – i tak otrzymujemy szybką informację zwrotną co do nowych funkcjonalności.
• automatyczne – bo ważne jest utrzymanie dotąd zaimplementowanych funkcjonalności.
• integracyjne – weryfikują poprawność integracji nowych modułów z już istniejącymi.
• niefunkcjonalne – testy wydajności, usability, bezpieczeństwa.

Podsumowując z punktu widzenia testera wychodzi na to, że SCRUM jest COOL - i warto próbować się w nim odnaleźć, dynamicznie działać i komunikować się w zespole.

Piwo!

I teraz kiedy zauważasz, że chaos może być mozolnie wypracowaną taktyką – musisz się w niej odnależć – wszystko dla dobra produktu. Reasumując: Testerzy i programiści powinni częściej chodzić na wspólne piwo!



Źródło zdjęcia 1, 2, 3

Wirtualne konto – realnym spadkiem

Nie chodzi tu o to, żeby wskazywać na ile to etyczne bądź nie – bo etyka w sieci już w niewielu miejscach ma znaczenia. Chodzi raczej o to żeby przez chwile zastanowić się w jakim kierunku wszystko zmierza. Kiedyś powiedziano na pewnej konferencji: w przyszłości – byćmoże nie aż takiej dalekiej w spadku swoim najbliższym będzie zostawiać się dorobki wirtualne, konta na facebooku, nk, myspace. W testamentach będą przekazywane dane dostępowe do tych „dóbr”.

Swoją drogą ku mojemu zdziwieniu na facebooku jest aplikacja, która pozwala na nagranie oficjalnej wiadomości w wypadku śmierci, nazywa „If-I-Die” – szczerze nie mam ochoty zagłębiać się jak to działa.

Tylko jak spojrzeć na niektóre profile wydają się tak bezsensowne że właściwie klika się w nie wlaśnie dlatego (że są aż takie durne:). Nagle okazuje się że przypadłość z dzieciństwa, którą ukrywałeś tyle lat miało 6000 osób w tym 123 Twoich znajomych

Twój profil a Twój przyszły/obecny pracodawca

Swoją drogą na wspomnianej wyżej konferecji było również powiedziane, że pracodawcy wiedzę o potencjalnym pracowniku nie czerpią tylko z CV, a pierwszym odruchem jaki następuje po przeczytaniu nazwiska jest wklepanie w google, i tak przedzierają się przez blogi, profile na naszejklasie, facebooku, posty na forach, komenatrze. I bardzo szybko okazuje się, że nawet nie czytają CV tylko od razu skreślają daną osobę. Temat udostępniania rzeczy w sieci to zresztą temat-rzeka, nie tego wpisu.

Skazani na sukces

Tak więc kontynuując podam przykłady fanpagów skazanych na sukces:), gdzie jest duże prawdopodobieństwo że kiedyś zostaną wraz z fanami wystawione na aukcje.

• Jeśli ta strona zdobędzie 100 tys. fanów obejrzę wszystkie odcinku ”Mody na sukces”
• Założę się, że nikt nie polubi tego profilu
• Żółta Magnetyczna Gwiazda potrzebuje 100 tys. fanów, żeby wrócić do Zielonego Zamku
• Cośtam Cośtam PIWO Cośtam Cośtam
• Jak grupę polubi 100 000 osób, to nazwę swoją córkę Oralia
• Gdy ten profil zdobędzie 100 000 fanów sprzedam go na aukcji i będę miał na piwo. Pomóżcie!

Dlatego też można zauważyć na niekturych stronach tekst: Zostań fanem! Obiecujemy, że nie sprzedamy Cię na Allegro

Strzał do własnej bramki?

Na tym blogu też jest fanpage, czy tym wpisem strzelam właśnie do własnej bramki? Szczerze wątpie, w końcu i ja jak i każdy po przeczytaniu tego wpisu będzie nadal klikał Lubię to! bo prawdopodobnie jest to już silniejsze od tradycjnych metod.

Social Network

Polecam przy okazji film Social Network:

Numer #4 magazynu c0re do pobrania na stronie coremag.eu. Warto polecić obszerny artykuł: „Zarządzanie testami w Enterprise Architect”. Enterprise Architect to obszerne narzędzie – tworząc w nim dokumentację projektu aukcji internetowej nie udało mi się zauważyć wsparcia dla testów – po przeczytaniu tego artykułu jeszcze bardziej zachwalam to narzędzie, jednak nie zniwelowało to jak dla mnie największego minusa EA – kosmicznej ceny. Ten numer jest w znacznej części poświęcony konferencji Testwarez 2010.

Zapraszam do rejestracji www.coremag.eu i pobrania za darmo magazynu c0re. A w tym temat mojej ulubionej metodyki agile, zarządzanie jakością w projekcie.
Teksty poza tematyką testowania obejmują również szeroko pojęte zagadnienie inżynierii oprogramowania. Ciekawy temat porusza autor artykułu ‘Czy jestem testerem agile?’ Szczególnie ważne rady i informacje dla liderów testów. Zdecydowanie najważniejszym słowem kluczem w prowadzeniu projektu metodą agile jest ‘komunikacja’ – ona w dużej mierze odpowiada za powodzenie bądź też klęskę projektu. Polecam

„Celem konferencji jest wymiana wiedzy i doświadczeń, oraz publiczny dyskurs dotyczący testowania oprogramowania. Założeniem organizatorów jest, aby tematy konferencji obracały się wokół praktyki testowania, jego organizacji, przygotowania oraz wykonania. Jako temat przewodni tej edycji konferencji wybrano współpracę testerów z programistami. Jest to temat czasami przyjemny, czasami niełatwy, lecz obecny w każdym projekcie i każdej organizacji tworzącej oprogramowanie. Konferencja jest skierowana do praktyków testerów oraz kierowników testów, do ludzi na co dzień zaangażowanych w problematykę testowania. Dla testerów początkujących, którzy chcą poznać sprawdzone praktyki oraz dla tych bardziej doświadczonych, którzy chcieliby poznać sposoby pracy i porozmawiać z podobnymi do siebie ekspertami. W tym roku szczególnie mile widziana jest obecność programistów – aby wspólnie wymienili się doświadczeniami ze współpracy.” Informacja pochodzi z testerzy.pl

Więcej informacji i rejestracja na stronie www.testwarez.pl

Do pobrania tutaj. Informacja zachęcająca do testowania tutaj.
Przeglądarkę można zainstalować obok standardowego Firefoxa. Jeżeli chodzi o interfejs to dla użytkowników Google Chrome rewolucji nie ma, dla użytkowników wcześniejszych wersji Firefoxa faktycznie zmiana jest znacząca.  Interfejs jest dużo lżejszy i dodatkowo bardzo przyjemny przy współpracy z Aero. Choć poprzez publikację wersji beta Mozilla głównie prezentuje nowy interfejs to w przeprowadzanych benchmarkach przeglądarka bije na głowę wersje poprzednie.  Sam silnik wyświetlania stron nie jest jeszcze zapewne stabilny. Piszę tu o wersji beta, choć ukazały się już jakiś czas temu informacje nagłaśniające wersję Firefox 4.0 pre-alfa – trochę rozśmiesza taka informacja dostępna na poważanych portalach, które zachęcały do śmiałego pobierania i instalowania Firefoxa w tej wersji. Prawdopodobnie miało to na celu jedynie zwiększenie odwiedzin portali, a dla samego Firefoxa nie było dobrą reklamą. Przecież potencjalny użytkownik mógł się zrazić pobierając wersję developerską – nie wolną od bugów.

Na oficjalnym blogu Mozilli można przeczytać, że nowe wersje planowane są średnio co 2-3 tygodnie. Twórcy bardzo nastawieni są na współpracę i sugestie użytkowników, stąd tak łatwo dostępny feedback.

Nowe rozwiązania:
• Nowy Menedżer dodatków: nowe możliwości w zarządzaniu dodatkami, motywwami i wtyczkami.
• HD Video: odtwarzanie wideo HTML5 (YouTube) ze sprzętową akceleracją z obsługą kontenerów WebM
• Poprawa prywatności
• Crash Protection: ochrona przed zawieszaniem – jeśli wtyczka zawiesi się lub zgłosi błąd, można kontynuować surfowanie po naciśnięciu przycisku odświeżenia
• Wydajność: Wiemy, że wydajność jest bardzo ważne. W tej wersji skupiono się na poprawie reakcji przy rozruchu i podczas wczytywania strony.

Zmiany korzystne dla web-deweloperów:
• HTML5 Parser,
• WebSockets,
• IndexedDB,
• Konsola Web,
• Wsparcie w rozwoju Add-On: Autorzy mogą tworzyć dodatki, które nie wymaga ponownego uruchomienia instalacji, przez co będą rozwijane szybciej dodatkowo za pomocą nowego potężnego Jetpack SDK możliwe jest bezpiecznie łączenie się z wykorzystaniem istniejących bibliotek js-ctypes.

Wracając do tematu feedback’u w Firefox’ie 4.0 Beta 1 Test Pilot jest głęboko zintegrowany z przeglądarką. Deweloperzy w ten sposób chcą zebrać jak najwięcej informacji zwrotnych na temat przeglądarki. Dlatego Test Pilot został zintegrowany w przeglądarce, dzięki czemu łatwiej dla testerów o komentowanie.

Moją defaultową przeglądarką jest Firefox, mimo tego mam nadzieję, że wpis nie jest tendencyjny Bo nie o to chodzi: Firefox, Opera czy Chrome, a może Safari? Przeglądarka, której używasz ma służyć Tobie, biorąc pod uwagę to, że korzystasz z niej tak często musisz ją lubić. Dlatego przeglądarkę się personalizuje, tworząc wygodne narzędzie dla samego siebie. Dla mnie wygoda jest równoznaczna z wydajnością i prostym interfejsem. Pozostaje „coś” potestować nowego Firefoxa i wyrazić osąd w przyszłości.

internet explorer jest jak chrześcijaństwo – swoją popularność zdobył dlatego, że jest preinstalowany na większości komputerów

Już pomijając wszystkie bugi, ale pamiętając że IE jest dziurawe jak ser szwajcarski to może kolejną kwintesencją pojęcia bezpieczeństwa w IE będzie wpis z nonsensopedii:

Internet Explorer służy do przeglądania internetu z twojego komputera i vice versa

Wrócę może do rzeczy, czyli testowanie aplikacji pod Internet Explorer, nie będę opisywać problemów na jakie się można natknąć, ponieważ każdy to wie (bez ryzyka w tym stwierdzeniu). Nie będę też pisać o sposobach rozwiązania najpopularniejszych bugów, bo nie mam nawet pewności czy jakieś schematy i standardy istnieją. Na ile błędy pod IE są powtarzalne w różnych aplikacjach też jest dla mnie tajemnicą. Dlatego opiszę narzędzia, które będą pomocą w testowaniu, same bugi i ich naprawa to działka webdeveloperska więc testerzy umywają ręce.

1. IE Tester

http://www.my-debugbar.com/wiki/IETester/HomePage
IE tester 99% skuteczności w zwalczaniu migreny
Do pobrania tutaj IEtester to prosty wygodny programik. Warto wspomnieć o opcji “Zobacz we wszystkich wersjach”, która pozwala otworzyć kilka kart przeglądarki z wyświetloną zawartością strony w różnych wersjach IE. Nie ma co opisywać najlepiej zainstalować to lekkie narzędzie i korzystać.

Niestety IE Tester bywa, że nie renderuje strony identycznie jak „właściwa” przeglądarka. Różnice są przykładowo w pojedynczych pikselach. Najbezpieczniej stosować wirtualki z zainstalowanymi windowsami i przeglądarkami – osobnymi dla każdej wersji IE. Począwszy od wersji 6. Inne rozwiązania jak na razie się nie sprawdziły. Microsoft przygotował nawet swego czasu specjalne wersje Windowsa XP dla webdeveloperów.

2. Xenocode Browser Sandbox

http://spoon.net/browsers/
Technologia wirtualizacyjna Xenocode pozwala odseparować aplikację od systemu operacyjnego. Dzięki temu uruchomienie IE6 pod Vistą wymaga ściągnięcia jednego pliku .exe – i wszystko śmiga.

Xenocode Browser Sandbox pozwala na jednoczesne uruchomienie w dowolnym obecnym systemie Windows wszystkich popularnych przeglądarek obok siebie, bez konieczności ich instalowania. Nie trzeba instalować żadnych dodatkowych środowisk wirtualizacyjnych – wystarczy odwiedzić stronę www.xenocode.com/browsers/ i wybrać kliknięciem przeglądarkę, którą chcemy uruchomić. Spowoduje to pobranie pliku .exe – wirtualnego urządzenia zawierającego gotowy browser. Szerzej tutaj.

Za pomocą jednego kliknięcia myszą możesz korzystać z każdej przeglądarki, bez instalacji. Możesz przetestować stronę w różnych wersjach IE, Firefox, Google Chrome, a nawet Safari. I co ważne nie otrzymujesz tylko screenshota jak w przypadku Browsershots ale możesz obserwować działanie żywej aplikacji. Co najciekawsze całość usługi jest bezpłatna.

Zwirtualizowana IE uruchomiona z poziomu Firefoxa

3. Browsershots

http://browsershots.org/

Browsershots generuje screeny strony pod dowolną przeglądarką. Jest popularny stąd wielokrotnie zapomina się, że wygenerowanie screenów dla kilku przeglądarek to czas rzędu godziny lub więcej. Według mnie nie jest to przydatne narzędzie w testowaniu, zdecydowanie lepiej wykorzystać Xenocode Browser Sandbox. Darmowa wersja aplikacji ma właśnie tę wadę – trzeba czekać na uzyskanie dostępu w pierwszej kolejności.

4. IE NetRenderer

http://meineipadresse.de/netrenderer
IE NetRenderer jest darmowym narzędziem, które doskonale nadaje się do testowania stron internetowych w programie Internet Explorer, zazwyczaj najbardziej kłopotliwe przeglądarki. Z IE NetRenderer wszystko co musisz zrobić, to wybrać wersję IE i wpisać adres URL, który chcesz przetestować, wynikiem będzię screen.

5. Maszyna wirtualna – profesjonalne środowisko testowe za pomocą wirtualizacji

Obraz maszyny wirtualnej Windows XP z IE 6 to bardzo dobre rozwiązanie, byćmoże czasochłonne na starcie ale ostatecznie mamy 100% obraz rzeczywistego działania. Są różne metody, można pobrać obraz maszyny wirtualnej systemu lecz jest ograniczenie czasowe. Właściwie wirtualizacja ma same plusy, bo poza działaniem na rzeczywistej przeglądarce, można stworzyć środowisko odpowiednie środowisku potencjalnego usera danej aplikacji. Po odpowiedniej komfiguracji maszyny oszczędzamy czas, pieniądze i własne nerwy. Mamy pewność, że zbadana sytuacja będzie wyglądać identycznie u klienta z Windowsem 98 i IE6 bo na własnej maszynie wirtualnej sprawdziliśmy na 100 pro. Oprócz stworzonego lub pobranego obrazu systemu potrzebujemy jeszcze Microsoft Virtual PC (do pobrania tutaj) lub godny polecenia jest VirtualBox (do pobrania tutaj)

Voodoo Doll to Kill Internet Explorer

Na koniec jak stworzyć Voodoo Doll by zabić Internet Explorer
Ja mam już swoją IE Voodoo Doll – a Ty? Nie? Skorzystaj z tutoriala:
źródło