W najbliższych dniach warto zwrócić uwagę na seminarium PMI (Project Management Institute) o wdzięcznym temacie: ‘PMI Krakow: Jak stworzyć zespół szczęśliwych Super(Dev)Bohaterów i każdego dnia wywoływać uśmiech na twarzy Product Ownera?’ Info o wydarzeniu

W SCRUMie rola Product Ownera (PO) jest kosmicznie istotna, z obserwacji nie tylko moich widać, że jeżeli PO nie poświęca się dla dobra sprintu, nie odpowiada na prośby developerów, jest trudno dostępny to tylko utrudnia. Zespół traci motywację, a zyskuje zniechęcenie i rozgoryczenie. Przykro jeżeli to właśnie PO jest najsłabszym ogniwem. Mega ciekawi mnie jak można wywołać uśmiech na twarzy PO . W moim zaobserwowanym przypadku jaki mam przyjemność podziwiać każdego dnia chyba najefektowniejszym sposobem byłoby zabranie PO na piwko.

Gdzieś, kiedyś wpadł mi fajny tekst, gdzie głównym problem była odpowiedź na pytanie: „Czy jeden gość może być równocześnie Product Ownerem i Scrum Masterem? Odpowiedź była przeurocza: Czy ta sama osoba może być Twoją matką i ojcem równocześnie? i dalej: otóż emocjonalnie tak może być, ale bądźmy poważni i rozpatrujmy to pod kątem biologicznej reprodukcji i okazuje się że NIE może być ta sama osoba równocześnie matką i ojcem, stąd odpowiedź na pytanie czy PO może być Scrum Masterem jest oczywista NIE

Właściciel produktu jest ojcem dla zespołu scrumowego: Zawsze chce przeforsować swoje dzieci, wymaga coraz więcej. (zespół powinien to wiedzieć i nigdy nie pozwalać PO na zbyt wiele).

Z drugiej strony, Scrum Master jest matką dla zespołu. Chroni swoje dzieci od złych PO, kierowników… Tworzy sieć bezpieczeństwa zespołu.
Nie można pozwolić Product Ownerowi na być tym Bad Daddy

Źródło obrazka 

Krakspot #11 miał miejsce 23.02.2011 w Lizard King. Zwykle udając się na taki event liczę głównie na dobrą atmosferę. I fakt – takowa była. Ale jak o Krakspocie to i o prelekcjach coś napisze, zupełnie subiektywnie. Po wysłuchaniu prezentacji „Zło konieczne – kiedy warto angażować użytkowników w proces projektowy?” to tak właściwie nie wiem do końca czy ten angaż usera to zło czy nie. Trafnie przytoczona była osoba Steve’a Jobs’a – guru w niejednej dziedzinie. Akurat faktem jest, że Steve jest idealnym przykładem pewnie do 70% tematów jakie na Krakspocie można by było podjąć, a nawet o religioznawstwie.

Na podstawie wielu artykułów i poradników śmiało można stwierdzić, że spośród robiących obecnie karierę metodyk zwinnych najpolpularniejszą jest SCRUM. I teraz w momencie, kiedy uświadamiamy sobie, że faktycznie wszystkie działania podporządkowane są pewnej powtarzalności i regularności w każdym projekcie – szukamy schematu i przyczyn możliwego braku dobrej oragnizacji własnej pracy. I w takim momencie warto zapoznać się z metodyką SCRUM. Dla osób, które przeniosły się z pracy w metodykach tradycyjnych do pracy w metodyce SCRUM, pierwsze działania mogą wydawać się niczym innym jak chaosem.

Agile zaskakuje takimi aspektami jak: bliska wspólpraca w zespole (programiści, architekci, testerzy, osoby ‘biznesowe’), regularne pojawianie się nowych funkcjonalności, bezpośredni sposób komunikacji, wycofanie specyfikacji wymagań w formie masy kartek, częsta zmiana wymagań, ale z umiarem który określa niezmienny budżet.

Jestem fanem – jestem towarem. Cieżko było przejść obok tego tematu obojętnie. Otóż na chociażby allegro jakiś czas temu (nie wiem konkretnie od kiedy to już trwa) pojawiły się aukcje typu: Kup 1000 fanów Facebook – szybko i tanio; profil 30000+ na FACEBOOK; i tak fanpage staje się przedmiotem aukcji. To, że jest to fanpage tak nie bulwersuje bardzo jak stwierdzenie: fani na sprzedaż.
Okazuje się, że w promocyjnej ofercie jeden fan warty jest ok 20 gr. I teraz zastanawiające jest to, że w buttona Lubię to! czy Zostań fanem! klika się właściwie bez zastanowienia. W ten sposób pokazuje innym jakiej słucham muzyki, jakich wokalistów, artystów, zespoły. Eksponuje jakie są moje zamiłowania, pasje, komu kibicuje. Jestem na bieżąco z interesującymi newsami. A także pokazuje jaki mam pogląd na świat i ludzi. Co olewam, co mam gdzieś, z czym się liczę a z czym nie. Podejrzewam że nie udostępniając żadnych danych personalnych z fanpage’ów można stworzyć bardzo prawdopodobny profil psychologiczny i personalny danej osoby.

Numer #4 magazynu c0re do pobrania na stronie coremag.eu. Warto polecić obszerny artykuł: „Zarządzanie testami w Enterprise Architect”. Enterprise Architect to obszerne narzędzie – tworząc w nim dokumentację projektu aukcji internetowej nie udało mi się zauważyć wsparcia dla testów – po przeczytaniu tego artykułu jeszcze bardziej zachwalam to narzędzie, jednak nie zniwelowało to jak dla mnie największego minusa EA – kosmicznej ceny. Ten numer jest w znacznej części poświęcony konferencji Testwarez 2010.

Kiedy na stronie spoon.net gdzie udostępniane są zwirtualizowane aplikacje opublikowano informacje że Microsoft nakazał usunięcie IE z listy udostępnianych aplikacji rozpoczęły się poszukiwania alternatywy.
I takowa istnieje: Cameyo. Dzięki tej aplikacji można tworzyć zwirtualizowane programy, odpalać je bez instalacji – cośby jak portable i całkowicie za darmo, a z aplikacji korzystam za pomocą uruchamianego odizolowanego Sandboxa.

Zapraszam do rejestracji www.coremag.eu i pobrania za darmo magazynu c0re. A w tym temat mojej ulubionej metodyki agile, zarządzanie jakością w projekcie.
Teksty poza tematyką testowania obejmują również szeroko pojęte zagadnienie inżynierii oprogramowania. Ciekawy temat porusza autor artykułu ‘Czy jestem testerem agile?’ Szczególnie ważne rady i informacje dla liderów testów. Zdecydowanie najważniejszym słowem kluczem w prowadzeniu projektu metodą agile jest ‘komunikacja’ – ona w dużej mierze odpowiada za powodzenie bądź też klęskę projektu. Polecam

Rejestracja: www.testwarez.pl
18-19 października w Bydgoszczy odbędzie się konferencja Testwarez 2010

„Celem konferencji jest wymiana wiedzy i doświadczeń, oraz publiczny dyskurs dotyczący testowania oprogramowania. Założeniem organizatorów jest, aby tematy konferencji obracały się wokół praktyki testowania, jego organizacji, przygotowania oraz wykonania.

Do pobrania tutaj. Informacja zachęcająca do testowania tutaj.
Przeglądarkę można zainstalować obok standardowego Firefoxa. Jeżeli chodzi o interfejs to dla użytkowników Google Chrome rewolucji nie ma, dla użytkowników wcześniejszych wersji Firefoxa faktycznie zmiana jest znacząca.  Interfejs jest dużo lżejszy i dodatkowo bardzo przyjemny przy współpracy z Aero. Choć poprzez publikację wersji beta Mozilla głównie prezentuje nowy interfejs to w przeprowadzanych benchmarkach przeglądarka bije na głowę wersje poprzednie.  Sam silnik wyświetlania stron nie jest jeszcze zapewne stabilny. Piszę tu o wersji beta, choć ukazały się już jakiś czas temu informacje nagłaśniające wersję Firefox 4.0 pre-alfa – trochę rozśmiesza taka informacja dostępna na poważanych portalach, które zachęcały do śmiałego pobierania i instalowania Firefoxa w tej wersji.

Przychodzi taki czas, czas testów cross-browser, i zaczyna się miło i przyjemnie: Firefox, Google Chrome, Opera i po wstępnym zadowoleniu zgodnością aplikacji pod wymienionymi przeglądarkami nadchodzi TEN czas – czas testów po IE (Internet Explorer). Ponieważ blog służy do obnoszenia się subiektywnymi opiniami, to już na wstępie nie omieszkam szydery z produktu Microsoftu. Jasna rzecz, że wykazałam maksimum dobrych chęci do przyjaźni z IE ale sprawdziło się iż dobrymi chęciami jest piekło wybrukowane a IE narzędziem szatana pozostanie. Mogę śmiało stwierdzić, że pewne różnice (błędne wyświetlanie) świadczą o tym, że IE jest albo mega dokładne i skrupulatne albo mega głupie (najbanalniejszy przykład – niedomknięty <div … firefox daje rade bez problemu, IE nie)
Dlaczego IE jest mimo wszystko popularny? Wpis z basha jest kwintesencją odpowiedzi

internet explorer jest jak chrześcijaństwo – swoją popularność zdobył dlatego, że jest preinstalowany na większości komputerów